Dag Australië

Dit is alweer het eind van ons avontuur… Voor mijn gevoel, en ik denk dat ik ook namens Myrthe kan spreken, is het nog geen week geleden dat we in Brisbane uit het vliegtuig stapten.
Nu zitten we in Dubai bij de gate te wachten, op weg naar huis.
Het tijdsverschil is lekker verwarrend, in Australië, dus volgens ons gevoel, is het twaalf uur smiddags, terwijl het hier in Dubai zes uur ‘s ochtends is, en in Nederland vier uur ‘s ochtends. T is dus wel drie keer nadenken als je wil zeggen hoe laat het is!
De afgelopen twee dagen zijn nog sneller gegaan dan de rest van de (bijna een) maand. Zondag ochtend werden we wakker met de hoop te kunnen surfen, maar helaas stonden we op met het door het nieuws beloofde weer ; regen, wind en vooral geen zon. Na een ontbijtje aan het strand, en na nog even over het strand gelopen te hebben waren onze broeken en voeten fijn nat en konden we zo in de auto op weg naar Brisbane. In Brisbane scheen waarempel de zon tussen de regenbuitjes door, en hebben we lekker even door Brisbane gewandeld, een erg mooie stad! Tussen de middag hebben we met uitzicht op de rivier en de skylinde van Brisbane geluncht met Rhys en Alison, de kinderen van Greg. DIt was erg gezellig! Daarna hebben we ingecheckt in ons hotel, opnieuw met een prachtig uitzicht (verdieping 23!). ‘s Avonds hebben we even door het stadscentrum gelopen en daarna niet meer zo gek veel gedaan. Zondagochtend moest Greg als vroeg weg naar een vergadering in Brisbane en hebben Myrthe en ik op ons gemak uitgecheckt en vervolgens lekker de hele middag geshopt. Heel relaxt shoppen was het alleen niet omdat we allebei een heel lijstje van souvenirtjes hadden die we af moesten wetken, en natuurlijk was de helft van de dingen moeilijk te vinden. Maar net voordat Greg terug kwam van zijn vergadering hadden we gelukkig alles kunnen vinden! Na al onze aanwinsten in onze koffer erbij gepropt te hebben gingen we richting het vliegveld. Ik was vergeten mn vaste reispilletje te nemen, dus het was een erg prettige reis… Na nog even door het winkelcentrum vlakbij het vliegveld rondgelopen te hebben moesten we er dan echt aan geloven: op weg naar huis!

We hebben echt de meest geweldige maand ooit gehad, heel veel lieve, leuke nieuwe mensen ontmoet, nieuwe dingen gezien, en supergave dingen gedaan!

Iedereen hartstikke bedankt voor het volgen en de leuke reacties, en we komen jullie in real life ook nog lastigvallen met alle foto’s en verhalen!

Tot snel!
Liefs, IrisCaloundra

Brisbane

Brisbane

Schoolkindjes, edelstenen en biggetjes

Een drukke dag vandaag! Na een paar uurtjes school zijn we in de lunchpauze al wegggegaan om langs te gaan bij twee basisscholen waar we de kinderen ons filmpje hebben laten zien, wat verteld over nederland en de verschillen met hier, en ze vragen hebben laten stellen. De kinderen op de eerste school waren erg verlegen en zeiden niet zo veel, maar de kinderen van school twee waren écht heel erg schattig! Ons filmpje begint met het liedje Geronimo, en binnen twintig seconden zat iedereen mee te zingen! Een van de vragen was of wij ook hun namen wilden weten, en er werden veel mededelingen gedaan. Deze varieerden van ‘I have a puppy and it’s very sweet’ tot ‘Today I’m moving to my new house’. De schooltjes hadden slechts 20 leerlingen, maar hadden ontzettend veel ruimte! Een grote tuin, speeltuin en ze hadden zelfs verschillende(!) sportvelden.
Toen we klaar waren op de laatste school bracht de moeder van Becci ons naar het huis van Becci’s opa en oma. Hier hebben we ons snel omgekleed, de schooluniformen gaan we zeker niet missen, en daarna thee gedronken en een rondleiding door het huis gekregen! Daarna heeft Philip, de opa van Becci. Ons rondgeleid over hun land. Als eerste stopten we op een zandpad, waar we allemaal edelstenen zo van de grond konden rapen! We hebben echt wat gave gevonden, nu nog hopen dat we ze meekrijgen door de douane…
Na nog wat rondgereden te hebben over het land gingen we kijken bij de varkensstallen, ‘Pig City’ genoemd. We mochten kijken bij de kleinste biggetjes, erg schattig! Ze waren allemaal erg nieuwschierig en kwamen massaal op ons af om op onze handen te knabbelen.
Ten slotte zijn we naar het huis van Becci gegaan, waar we eerst een rondje achterop de quads hebben gezeten, en vervolgens ook zelf hebben mogen rijden!
Op de terugweg naar huis hebben we pizza gehaald, en deze drukke dag goed afgesloten met een heerlijke pizza! Morgen gaan we in de lunchpauze ons filmpje op school laten zien, dus we hopen dat er wat mensen komen kijken, anders staan we daar lekker ongemakkelijk alleen… Ook gaan we morgenmiddag naar de kangaroe-wezen-opvang van mn agriculture lerares, dus daar heb ik erg veel zin in!
Tot (alweer veelste) snel!
Liefs, Iris
image

Myrthe en Becci

image

image

Mijn locatie .

Verbrande poffertjes én vingers

Vandaag alweer begonnen aan onze laatste schoolweek hier… We beginnen stiekem te hopen dat we ziek worden zodat we helaas niet terug kunnen vliegen haha! Na tien minuutjes rollclass met de hele jaarlaag, een algemeen begin met wat mededelingen, en twee uurtjes bio voor Myrthe en visual arts, waarin ik weer heerlijk watervallen en palmbomen heb geschilderd, voor mij hadden we weer bridges. De les was weer even nutteloos als de voorgaande, waarin iedereen in het lokaal zit, maar er echt niks gebeurd! Wel was het dit keer een stuk gezelliger omdat we werden uitgenodigd mee te kaarten met een groepje jongens. Nadat we het spel door hadden, het was pesten maar dan met een paar andere kaarten bij de gebruikelijke regels, lukte het ons zelfs een paar potjes te winnen. Na de eerste pauze nog een uurtje legalstudies en daarna agriculture, waarin we de biggen en koeien weer hebben gewogen. Daarna moesten we met de koeien gaan lopen, en uiteindelijk vertrouwden ze t kleinste en makste kalf aan mij toe! Ook heeft de agriculture lerares ons uitgenodigd om een keer naar haar kangaroe-wezen-opvang te komen waar ze verschillende kangaroes heeft die we de fles kunnen geven! Na de pauze nog twee uurtjes engels en de schooldag was alweer voorbij! Weer thuis hebben we nog lekker even in de zon gezeten, en zijn we rond een uur of zes aan de poffertjes begonnen. Dit was subtiel gezegd niet zo’n heel groot succes… Greg’s keukenuitrusting is niet heel uitgebreid, en met het blik dat we op de markt gekocht hadden brandden ze bijna allemaal aan. Ook de koekenpan was geen succes, en de boter bleek zout te zijn dus lekker waren de poffertjes ook niet echt… Myrthe pakte ook nog eens het bord vast dat net uit de oven kwam, en zit dus al een paar uur met dr vinger in ijskoud water… Uiteindelijk hebben we het plan maar omgegooid en zijn het pannekoeken geworden! Het internet hier is alleen niet zo’n succes, en gaat steeds moeilijker doen, dus het kan soms wat langer duren tot we weer updaten. Liefs, Iris

Mijn locatie .

Renbaan

Vandaag zijn we naar de ‘Annual Burrandowan picnic races’ geweest! Het was een uurtje rijden (alles hier ligt redelijk ver uit elkaar dus ben al bijna door mn tweede doosje wagenziektabletjes heen…) en onderweg zijn we gestopt bij het timbermuseum in Wondai. Het was heel klein, maar het was leuk om te zien hoe ze hier, vroeger met vee, maar nu nog steeds(nu met machines!) de gigantische bomen omhakken en vervoerem op de supergrote trucks. Toen we de renbaan eindelijk gevonden hadden, we hadden het mini bordje namenlijk gemist, bleek dat het tweede kaartjes onnodig was, iedereen onder de achttien was toch gratis… De races waren erg gaaf! Er was duidelijk verschil te zien tussen de paardenmensen, spijkerbroek en blouse, en de bezoekers, de verschrikkelijkste, meest overdreven jurken ooit met pluimen in hun haar. Wel waren de kleine jongetjes heel schattig, allemaal een hoed, spijkerbroek, blouse, stropdas en de meeste zelfs compleet met leren laarsjes! Na even rondgelopen te hebben over het terrein hebben we een programma boekje gehaald en gekeken op welke paarden we een dollar zouden wedden. Dit hebben we puur gedaan op naam, kleuren van de jockey of nummer, omdat we niet uit konden vinden welk paard bij welke naam hoorde. Even later hadden we ook een beetje door hoe het
boekje in elkaar zat, en konden we dus ook een beetje kijken naar wat de paarden bij eerdere races gedaan hadden. Ik had veel geluk bij het wedden, in de eerste race werd mn paard 3e, in de tweede race won die, in de derde race werd ie derde, en toen was mn geluk op…. Greg had ook een paar keer geluk, maar Myrthe had minder talent de goede namen er tussenuit te pikken, haar paarden hebben geen enkele keer de top drie gehaald… Wel kon ze elke keer haar verloren stembiljet in een box doen met alle verloren stembiljetten waarmee 70, 20 en 10 dollar was te winnen. Na ook nog even de modeshows te hebben aanschouwd, we hebben lekker de leuke Australische mannen kunnen bekijken, gingen we weer naar huis. Thuis hebben we ons snel omgekleed en zijn we daarna meteen naar het land van de buren gereden, waar buurmeisje Nicole Myrthe en mij heeft leren motorrijden, en waar ze het eten aan het koken waren in een gat in de grond met hout erin, het zag er erg gaaf uit. Er werd ook meteen bijverteld dat al het vlees dat we aten van hun eigen biggetjes en kalfjes waren, ze waren hartstikke lief, maar hun vlees was toch lekkerder dan dat van de oude koeien zeiden ze.

Toen het eten gaar was zijn we naar het huis van de buren gegaan waar we gezellig gegeten hebben, en de rest van de avond hebben gezeten. We hebben samen met de buurmeisjes Rachel en Nicole en hun vriendin Rebekah Halli Galli en Bever Bende gespeeld, erg grappig!
Toen we thuis waren riep Greg Myrthe en mij en vertelde dat hij net gebeld was dat we de eerste prijs hadden gewonnen met een van de verloren tickets van de renbaan!!
Morgen gaat Greg al om vijf uur helpen de draaimolen van de lions op te bouwen voor de markt in Murgon. Myrthe en ik mogen gelukkig een beetje uitslapen! Verder kijken we morgen nog wat we gaan doen, jullie horen het wel in het volgende blogberichtje!
Liefs, Iris

 

 

Mijn locatie .