A crazy, chaotic and fun place to work!

A crazy, chaotic and fun place to work!

De stageweek is alweer voorbij! Ik wil er liever niet te veel aan denken, de tijd gaat echt veel te snel!

Mijn hele week bij the South Burnett Times was heerlijk chaotisch, maar echt heel gezellig! Als ik hier in de buurt zou wonen en op zoek zou zijn naar een baan zou ik geen moment twijfelen en er meteen gaan werken! Ik heb superveel mogen doen, en ben veel mee op stap geweest met de journalisten dus heb ook veel van de omgeving kunnen zien! Vandaag mocht ik zelf in mn eentje op stap…. Ik werd uitgerust met een grote camera en een opschrijfboekje afgezet bij de kindergarten en moest daar portretfoto’s gaan maken en kinderen vragen wat er zo bijzonder is aan hun moeder en waarom ze van hun moeders houden.
De kindjes waren superschattig, maar heel verlegen. Met hulp van de crechemedewerkers is het met veel moeite gelukt wat, moeilijk verstaanbare taal, uit de kinderen te krijgen. Ook het maken van goede foto’s was een hele uitdaging omdat de meeste kinderen óf heel verlegen waren, óf alleen maar rare bekken aan het trekken waren. Eenmaal weer terug op kantoor werd ik meteen weer de stromende regen ingesleurd om foto’s te maken, want het is natuurlijk super grappig om een Nederlander die naar Australië komt voor de zon, in de stromende, Australische regen rond te zien springen! Na al afscheid te hebben genomen van bij a het halve kantoor, want bijna iedereen was vrij ‘s middags, had ik niet heel veel te doen, tot het laatste halfuurtje… Toen moest er ineens heel veel tegelijk gebeuren maar Myrthe was er ondertussen al, en we konden de bus echt niet missen omdat hij maar één keer per dag heen, en één keer per dag terug gaat van en naar Murgon. Al bij al heb ik echt een geweldige stageweek gehad; ik ga de mensen en het hele kantoor echt missen!

Gisteren zijn we na de stage eerst het winkelcentrum van Kingaroy ingegaan (het enige, redelijk grote winkelcentrum in de wijde omgeving ;p) om Greg te helpen een cadeautje voor zijn dochter Alison te zoeken. Na een tijdje gezocht te hebben, hadden we nog steeds geen idee wat te kopen en is het uiteindelijk maar een waardebon geworden. Daarna gingen we langs bij de burgemeester, die we vorig jaar bij de herdenkingsbijeenkomsten in Doodewaard ook al ontmoet hadden. Het was leuk om hem even te spreken, en we kregen meteen het gemeentehuis te zien en kregen bovendien een hele giftbag met spulletjes van South Burnett, de regio hier, mee.

De bussen waarmee we een aantal keer op een neer zijn heweest naar Kingaroy, zijn een hele beleving opzichzelf. Er rijden twee bussen vlak achter elkaar, een grote bus met voornamelijk highschool leerlingen, en een kleiner busje met vooral de primary school leerlingen. Het was vooral leuk om in het kleine busje te zitten omdat de kinderen, ondanks het oorverdovende lawaai dat ze maken, erg schattig zijn.

Toen we vanmiddag weer thuis waren zijn we een stukje gaan rijden over de Boat-mountain. Hier hebben we onze eerste twee kangaroes gezien! Ook hele mooie uitzichten en een prachtige zonsondergang waar je de zon net in het dunne reepje blauwe lucht zag tussen de bergen in de verte en de donkere regenwolken.
Net zijn we begonnen aan een verjaardagstaart voor Alison, en kwamen we erachter dat Greg helemaal geen kookspullen heeft. Zelfs geen kom, weegschaal of mixer. Maar gelukkig heeft de school dit wel allemaal, en konden we dus, iets later, toch aan de taart beginnen!

Als het goed is is de taart bijna gaar en kunnen we aan de icing beginnen. Morgen gaan we waterskiien met Greg, Alison, Rhys en vrienden van Greg met hun kinderen. Myrthe zal morgen een berichtje plaatsen over hoe dat was!

imageLiefs, Iris